artist in residence

Verslag van een werkperiode in Japan, 2007

Half 2006 bereikte mij de handgeschreven brief van mister Hiroshi Sado, bekend keramist in Japan. Hij schrijft me regelmatig keramisten uit te nodigen om drie maanden in zijn studio te komen werken.
Dit keer valt mij de eer te beurt.
Over mijn antwoord hoef ik niet lang te denken.

18 Jaar eerder in 1988, heb ik Hiroshi ontmoet tijdens een keramieksymposium in Finland waar hij samen met de Japanse keramist Takeshi Yasuda deelnam. Mijn ontmoeting met deze Japanners en hun totaal andere, ons zo vreemde cultuur, heeft destijds mijn interesse gewekt voor alles wat Japans is.
Enthousiast over de uitnodiging heb ik louter positieve verwachtingen. Hiroshi mag zijn eigen bedoelingen hebben gehad, hij verwachtte zéker een ándere afloop toen hij me zijn uitnodiging schreef.

...In het keramiekdorp waar ik terecht kom, is de tijd stil blijven staan. Dag en nacht branden er ovens.
Ik verwacht te kunnen werken in het atelier dat ik op internet heb gezien maar bij aankomst is dat atelier bezet door Hsuan-yu Shih, een 33 jaar jonge Taiwanees. Mij is niet verteld dat er nog een andere keramist zou zijn. Op zijn beurt heeft Hsuan na oriëntatie via internet verwacht dat hij zal verblijven in het kamertje dat mij wordt toegedeeld. Dus werkt hij in ‘mijn' studio en slaap ik in ‘zijn'>

spaanplaten kamertje boven op het dak, dat hij tijdens de dagen voor mijn komst nog meehielp te behangen en met noppenfolie winddicht te maken.
Het is winter en het vriest. De kou blijft niet buiten en is niet weg te branden. Het behang kleeft bevroren aan de dunne wanden, en terwijl het oliekacheltje mijn voorkant laat gloeien, bevriezen mijn etenswaren achter mijn rug.
De waterkraan is buiten. Het hurktoilet is buitenom, trappen af, meer dan 50 meter door weer en wind.
Hsuan, ook Samuel genoemd of mister Samson, verkeert in de veronderstelling dat ik, als vriendin van mister Sado, slechts korte tijd zal blijven. Híj is de enige echte artist in residence, officieel gecontracteerd door The City. Ik ben de persoonlijke gast van mister Sado, zo is hem verteld.
Het feit dat er tegelijk twee keramisten uitgenodigd zijn terwijl er in de studio slechts ruimte is voor één, doet me afvragen wat ik hier kom doen. Als mijn werk en daarmee ikzelf, serieus genomen wordt, zal ik evenals Hsuan een atelier nodig hebben met voldoende ruimte en goed licht, waar ik me concentreren kan.
Mijn werkplek en het doel van mijn komst zijn onduidelijke zaken en zullen dat blijven...

download het complete verslag...
download dagboekfragmenten...

Om herkenning te voorkomen is de naam Hiroshi Sado gefingeerd. De plaats waar ik in Japan verbleef wordt in het verslag The City genoemd.
Antoinette van Brussel